چرا كه مثل من از شعرهاى كهنه خوشت مىآيد و چاى تلخ در دهنت مزه مىكند بيا اى حس سرگردان و محجوب من محبوبهء من ! محبوب من ! بيا تا چشم در چشم هم شعر بگوييم شعر من از تو شعر تو از من دارى مىروى به اين زودى آخر كجا ؟ حرفم زياد وقتم كم تو هم كه بىوفايى دوست ؟ !